Anestezi sonrası titrerken

Farklılaşıyorum çünkü öğreniyorum. Gittiğim yönün planına vakit harcamadan; bir sözde olanın aksine, gideceğim yönü bilmesem de yarayan rüzgarlarla ilerliyorum… Hayat hâli hazırda bir sürüklenmeceyken plan yapmanın ne manası var? Nedir bu heves anlamış değilim.

Olması gerekenden ziyade olanlar; istediklerimden ziyade bulduklarım, en iyi ihtimalle umduklarım…

Düşeni tekmelerlermiş. Her koyun kendi bacağından asılırmış. Asıl, düşen ağlamazmış.

Masallar mı yoksa hayal gücüm mü hasarladı bilemiyorum ama beklentilerimle gerçek arasında kocaman bir uçurum var. Neyse ki ve maalesef öyle kanıksamışım ki “benle” asla karşılaşamayacağımı biliyorum.

Bilmediklerime gelecek olursa: Hayatımdan bi Küçük Prens bir kaç da kimse geçmiş, Kimselere “dost”, Küçük Prens’e “tuhaf” demişim. Kim bilir, ben kim imişim…

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s