Etki – Tepki

Etkilendikçe tepiyorsun.

Bir insanın çizgimi geçmesi üzerine, “etkilenip” sokağa attım kendimi. Sokaklarda dolandıkça rastlaştım, rastlayınca atladım: Kendimi artık ait olmadığım bir evde “kahve” ararken buldum.


Şimdi bilmediğim dünyaları düşünüyorum. Anlamıyorum, anlaşılmıyorum.

Önyargılar önsezilerle kolkola, bilinenlerin tümü unutuldukları kadar akıldışı olsa da, öksüzler.

“Sen” benim, bütünüyle beklediğimdin, gelecekte geçmişimi cevapladın… Oysa, kendimi, o bedbaht köprünün altında, zamanında beni “bekletmiş olan” olarak bulmayı beklemesem de, bana öğretileni yaptım: Savdım, savurdum.

Ah bir bilsen, ben ta oralarda neler atlattım. Kimlere saydım.

Sana asla söylemeyeceklerim yanında neyimiz var? Sen ve sana ait olanları yeri olur mu dersin? Yer verir miyim, ne kadar unutabilirim?

Özlemlediğim ve dokunamadığım, bir zamanlar bir ben vardım. Şimdi sen varsın, ben olmayanlarım.

Ben bu işten ne anladım?

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s