Yazgı

Bir yerlerden “yataktan kalkmaya isteğim yok” cümlesini duymuştum. Zannedersem, güne başlamak için isteksiz olmak anlatılmaya çalışılmıştı… Gün ve gün, ard arda hafta ve hafta hissettiğimin cümlesi: Uyumak istemiyorum. Ön cümleden bağımsız yargılandığında çok heyecan verici ve eğlenceli duruyor olabilir ama o kadar “isteksizim ki” uyuyamıyorum. Bu da beni uykusuzluk ile içinden çıkmanın giderek zorlaştığı bir kayboluşa sürüklemekte…

Sanırım 27’den sonra, uyuyamama lanetini kendime bulaştırdım. Fikrini de herhalde lanet olası filmlerden öğrenmiş olmalıyım…

Her şey yolundaydı da huzurlu muydum? Nasıl uyurdum? Huzur şıp sevdi mi ki hep birinin ardı sıra gider? Neden beni sevmeyi beceremedi? İçselliğimle çok dalgalı ve zor bir ilişkimiz var. Ya o ya ben en sonunda bir yerde sonsuza kadar yollarımızı ayıracağız, o gün diğerinin sonu olacak.

En son iç dünyamı terkeden adam, kelimelerimi de yanında götürdü. Kendimde kifayetsiz hissediyorum. Sürükleniyorum ve yanıklar içersindeyim.

Yazmaya, yazabilmeye mecburum.

“Hayat tercihlerimizin toplamı”ysa kaç ederim? 33? 12? 1? -7?

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s