Beklence

IMAG1282_1

Uzun uzun baktı. Gözleri aşağı yukarı kaydı… Bir yerde hafifçe kıstı. Kafasını kaldırıp, ufka doğru bakarak düşündü. Sonrasında yine ekrana bakarak, tek yönde kayan yazılara bakarak, kendi yansımasını göremeden, gelecek yeni yayım’ı bekledi..

En çok, O’ndan gelecek telefon konuşmasını ya da elime hiç ulaşmayan mesajlarını bekledim. Seçimini beklerken, kendimle bekleyememelerimi pek iyi bilirim.

Beklentilerimin azdan çok olana neden zorlaştığına, aklım sır erdiremese de durumun bana has olmadığı fikrindeyim. Masallarla büyütülmüş bir başka kadın olan ben, istemeden ama devamlı, beyaz atlı prensimi bekledim, beklerim…

Unutmaya çalışırken, zaman aksın diye yalvarırken, gidenleri bile bekledim: Odamda bekledim, sokakta bekledim. Mesela gençliğimde, Kadıköy Boğa’nın orada, belki de tanıdığım tüm arkadaşlarımı beklemiştim…

Önceleri otobüs duraklarından başlayan beklemeler araba içinde beklemelere döndü. Onlarca tanımadığım insanla önlü arkalı ve yan yana, “kendimi hep başka bir yerde hayal ederek” nice zamanlar geçti.

Yemeğimin önüme konmasını beklerken, başında pişmesini bekler oldum.

Derslerin bitmesini beklemek, iş çıkışlarını beklemeye; Pazartesiler, cuma arayışına; Yanlış insanlar, kısmen doğru olanlara döndü…

O’nu bekledim, bunu bekledim. Tam şurada bekledim mesela!

Of anasını ya, amma bekledim.

… de beklemekten ne bekliyorum bir onu bilemedim.

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s