Paspas

Dün cenazem vardı. Tamamen ondan, varoluşuma değer verdiğim bir kısa zaman aralığındayım. Ölüm ile yaşama anlam katmak hiç manalı olmasa da, öykü oldum olası böyle…

Günlük sütten taze yavru kedi, Paspas, dün itibari ile vefat etti. Kaza kurşununa kurban gitmiş olabilir. İzlemek bilmek değildir, bazen de “görmek inanmaktır…” olmaz. Thomas Fuller’ın muhakkak hataları vardır.

Filmlerden öğrendiğim gibi bir ayakkabı kutusuna kediyi koyup defnetmeye karar verdim. Kutuyu bulmak sandığımdan zor oldu çünkü ayak kokan bir kutuda bedeni çürüyene kadar yatmasını istemedim. Hikâyenin önemli kısmı burası olmadığından detaylarını geçeceğim.

Bahçeye çıktık/çıktım. Geriye kalan ben, kedi kutuda, biraz oturdum.

Aklıma Schrödinger takıldı.

Diyorum ya, umut adam öldürür diye, boşa mı?

Bir çocuksuluk heyecan ile açıp kutunun içine baktım, “Yaşıyor mu? Öldü mü” diye.

 

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s