‘Huy’zur

Ne zaman kendimizle vakit geçiremez ve yalnızlıkta koşturur olduk?

Acelesi var. Bir an evvel bulaşık makinasını boşaltıp, tezgahı silmek istiyor. Ustaca her şeyi en kısa yoldan hallediyor, yapılması gerekenlerin bitmesi için haldır haldır koşturuyor. Oysa işini bitirdikten sonra salona çeki düzen verip, edeplice ama dağıtmadan koltuğuna oturacak. Ama aklı bedenine sığamayacak. Daha oturduğu anda sıkılmaya başlayıp, telefonundaki her sosyal medya uygulamasını yeniden kontrol edecek. Zaten çoktan bakmış olduğu ve yenilerinin eklenmediği bildirimlerden içi sıkılıp, ortalığa kendisi birşey yazıp atacak. Olmadı bir arkadaşına garip saçma mesajlar atarak, iletişim için tırtıklayacak. Dilediği sürede gelmeyen cevaplar yüzünden daralıp, sahip olduğu en akıllı cihazına da darılıp kendisine yapması gerekmeyen ev işleri uyduracak… Bu ise evde geçireceği tatil günlerinden sadece ikincisinin başlangıcı olarak, onu bayağı yıpratacak…

// Bedenine sığamayan insanlar gördüğümde çok üzülüyorum. Onların çırpınışlarını, kalbim kırık ve hiç kımıldamadan izlediğimde bana sinirlenmeye başlıyorlar. İşte o vakit, taş kesilip, ulu ortada kalıyorum.

Tatile gidilmiş üç kişi, koştur koştur yetiştiremiyorlar görülmesi gereken yerlerin dördüncüsü, daha sadece günlerin ilkinde… Hava yeni kararıyor, günün yarısı anca geçmiş ama kabağa dönmemek için gerisin geri otele koşturuyorlar, minik adımlar eşliğinde bulanık fotoğraflar çekerek. Dönüş yolunda ufak bir kargaşa çıkıyor, “bildikleri tek rotadan daha kısa bir dönüş yolu olabilir mi?” diye. İçlerinde en kaba olan üstün bir şekilde galip geliyor ve bilinen yoldan dışarı çıkılmıyor. Ziyaret ettikleri şehir, ikamet ettikleri semtten çok daha küçük ve nezih ama bilmediklerinden ya da yabancı diller dinlenmeden duyulamadığından, orada, memlekette olduklarından daha çok korkuyorlar. Yani hava karardığında dışarda olmak istemiyorlar. Üstelik yarına koşulması gereken gırla aktivite ve tümüne ek o günde yetiştirilememiş olan var. Yani yarınki tatil gününde, işe gidilenden daha erken kalkmak ve normal yatılandan daha erken horlamak var.

// Kendi iç sesinizi kulaklarınızda duyabildiğiniz kadar sessiz bir yerde, herhangi bir şey yapmadan, o götü boklu telefona da bakmadan, ne kadar süre geçirebiliyorsunuz?

Ben bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine, kafamı evde bırakıp tatile çıktım. Eksik olacağım zaman diliminde tümünüze huzur dilerim.

Ne düşünüyorsun, paylaş..

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s