“Hadi ama!”

Yiğit,

Bu sabah bir konu aklıma takıldı, sana yazmaya karar verdim. Hatırlar mısın bilmem, insanların beni görememesini izlediğin günler olmuştu. Görünmezlik pelerinimi üstüme almadığım çıplak zamanlarımda, göz ardı edilirdim. Kelime araları ya da cümle sonlarındaki yok oluşlarıma şahitlik yapman için seni mahkememe bile çağırtmıştım.
Okumaya devam et